2 sierpnia 2011: Wysyłamy pierwszą prośbę o spotkanie do Kancelarii Premiera
wrzesień-październik 2011: dzwonimy wielokrotnie do uprzejmej pani z Kancelarii, która mówi, że jeszcze nie ma odpowiedzi i przesuwa daty, kiedy może ona nadejść
17 października: zgodnie z radą udzieloną przez uprzejmą panią z Kancelarii piszemy jeszcze raz, żeby potwierdzić, że to nadal aktualne.
2 listopada: otrzymujemy informację, że naszemu pismo nadano numer i przekazano do ministra Pawła Grasia; otrzymujemy komórkę do asystentki ministra, do której udaje nam się dodzwonić tylko raz, pod koniec listopada – słyszymy, że nie ma jeszcze decyzji.
27 grudnia: prosimy sygnatariuszy petycji, aby dzwonili do Kancelarii Premiera i pytali, co się stało z naszym pismem
29 grudnia: Kancelaria Premiera przesyła sprawę do Ministerstwa Transportu, do Karoliny Kleszcz – szefowej Gabinetu Politycznego
3 stycznia 2012: dostajemy na spotkanie z Podsekretarzem Stanu ds. Kolejnictwa, Andrzejem Masselem, na 16 stycznia
10 stycznia: dostajemy warunki tego spotkania: maksimum 6 osób, zakaz wstępu dla wszystkich mediów, zakaz nagrywania i fotografowania

13 stycznia: Informujemy, że nie przekażemy podpisów na niepublicznym spotkaniu. Prosimy o zaproponowanie innej formuły i w konsekwencji innego terminu spotkania.

26 stycznia: Kancelaria Premiera po raz kolejny przekazuje nasze pismo do Gabinetu Politycznego Ministra Transportu, z poleceniem zorganizowania spotkania.